เมื่อวันพุธที่ผ่านมาเป็นวันเกิดเรา ช่ายแล้วเป็นครั้งแรกที่อยู่ต่างประเทศช่วงวันเกิด แล้วก็มีเพื่อนต่างชาติเยอะแยะ (รวมทั้งคุณกิ๊กทั้งหลายที่อยากจะฉลองกะเราด้วย)

ตอนแรกก็กะว่าจะทำอาหารไทยให้เพื่อนๆที่รร.ที่สนิทกันมาจัดปารตี้เล็กๆที่บ้านเพื่อนที่สนิทที่สุดที่นี่ คือ จูราเต้ แต่แล้วพอวันจันทร์ จูราเต้ก็ดันบอกว่าจัดปารตี้ที่บ้านไม่ได้แล้ว เพราะแลนลอร์ดอยู่ ก็ถามว่าเราจะเอาไง

เราก็เลยชวนจูราเต้ไปทาวเวอร์บริด เพราะว่าอยากเข้าไปที่ปราสาทข้างๆสะพาน แต่ก็อีกเราต้องรอจนเค้าทำงานเสร็จ ก่าจะไปถึงปราสาทก็จะปิดแล้ว แต่ว่าข้างๆปราสาทมีลานไอซ์สเก็ต จูราเต้ก็ได้ไอเดียเลย เจ้บอกว่าเจ้เล่นไอซ์สเก็ตมาตั้งแต่ 7 ขวบ แต่เรานี่ดิ เกิดมาไม่เคยเล่นอ่ะ เจ้ก็บอกว่างั้นก็ต้องเล่นวันนี้จะได้จำไปตลอดชีวิตว่าได้เล่นครั้งแรกตอนวันเกิดอายุครบ 26 อืม เหตุผลดี
เราก็ตกลงจะลอง

โอ...ทุลักทุเลมากก่าจะเปลี่ยนรองเท้าเสร็จก็ครึ่ง ชม ละ คือ เจ้บอกว่าทุกอย่างไซด์เดียวกะเราหมด รองเท้าก็ไซด์เดียวกัน เราก็ดันเลือกเบอร์ 5 ตรงกะรองเท้าที่ใส่ แต่ว่ารองเท้าสเก็ตเนี่ยมันต้องแน่นพอดีมาก ก็ต้องขอเปลี่ยนเป็นเบอร์ 4 ตอนแรกไม่รู้สึกไร ก็ให้เจ้เปลี่ยนคนเดียว แต่พอจะเดินเข้าลาน เจ้ถามว่าของเราโอแน่เหรอ มันเหลือที่ว่างในรองเท้ารึเปล่า เราก็บอกว่าใช่เราชอบแบบสบายๆ เจ้บอกว่าถ้าแบบนี้ ล้มไปเดี๋ยวข้อเท้าหักพอดี เลยต้องเปลี่ยน

เข้าลานก็แบบเก่ๆกังๆ ดีนะที่เจ้ช่วยพยุงอยู่ข้างๆตลอด เราแทบไม่ได้เล่นที่ขอบเลย เพราะเจ้จูงวนไปรอบๆ
สนุกมากอ่ะ เราพาเจ้ล้มหลายรอบเลย แต่ก็ไม่รู้สึกนะ ไม่เจ็บไร หัวเราะกันตลอดเวลา(คงเพราะมันหนาวมากด้วยมั้ง) แต่พอมาดูเข่าตอนนี้ก็เห็นรอยช้ำเป็นที่ระลึก

จากนั้นก็ชวนเจ้ไปห้างหรูเปิดใหม่ westfield at shephed's bush อยู่อีกฟากของลอนดอนเลย

เดินดูของกันเพลินๆ(ซื้อไรไม่ลง เพราะราคามันแพงสุดๆอ่ะ)แล้วก็กลับไปบ้านจูราเต้ถึงก็เกือบเที่ยงคืน เพราะเจ้บอกว่าของขวัญอยู่ที่บ้าน ...So Lovely Teddy Bear...

เราใช้วันนี้ได้คุ้มมาก ตื่นเช้าไปดูแลคนแก่ 5-6 คนเสร็จตอนบ่าย กลับมากินข้าว แล้วก็ออกไปเจอจูราเต้ หาหนทางไปที่ที่อยากไปจนครบ (คือเจ้อยู่มาปีนึงก็ไม่ค่อยรู้หนทางเหมือนกัน)แล้วก็กอดลาจูราเต้ ใช่เราจูบกันด้วยตอนเที่ยงคืน นี่ถ้าเจ้เป็นผู้ชายนะ เราคงขอแต่งงานด้วยเลย